Μια σειρά γλυπτών σταυρικών έργων που συνθέτουν ένα εξέχον αλφαβητάριο έμπνευσης, οικονομίας μέσων, ανακύκλωσης και επανάχρησης εφήμερων υλικών και έξεργης χειρωναξίας καταθέτει ο Γιώτης Μπαλοδήμος
Ξύλα και υφάσματα, πρόκες και καρφιά, γύψος και κερί, πλαστικά απορρίμματα, σχοινιά, στημόνια και κουρελάκια, αλυσίδες και ρινίσματα ή ελάσματα μετάλλου, πλάθονται και υφαίνονται, κεντιούνται και ζωγραφίζονται, αρμολογούνται και τρέπονται σχεδόν θαυματουργά σε αισθητικές και εννοιολογικές αυτοτέλειες. Σε αυτοδύναμες οργανικές νησίδες που διέπονται από ορατή εννοιολογική αφετηρία, σοφή οικονομία μέσων, απέριττο χιούμορ και ευπρόσδεκτη σκηνική τρυφερότητα.
Όπως επισημαίνει η αρχαιολόγος, ιστορικός τέχνης και επιμελήτρια της έκθεσης Ίρις Κρητικού, «τα έργα του Μπαλοδήμου, είναι ταυτόχρονα τάματα και μικρές προσευχές του καιρού μας, καταφυγές και αναθήματα μιας πικρής Άνοιξης για μια παραπαίουσα ανθρωπότητα με κοινές υπαρξιακές και μεταφυσικές αγωνίες και παγκόσμια κοινά σύμβολα που χωρίς να μαθαίνει από το παρελθόν, εξακολουθεί να οδηγείται σε εξοντωτική και ακραία σύγκρουση.»