«Ο κόσμος μιλάει για την κλασική μουσική σαν να είναι κάτι παλιό. Εγώ, αντίθετα, πιστεύω ότι είναι κάτι νέο». Σε αυτή τη χαρακτηριστική του δήλωση σε πρόσφατη συνέντευξή του στους Financial Times, αλλά και στην πάγια πεποίθησή του ότι οι μεγάλοι συνθέτες δε χρειάζεται να ξαναγεννηθούν μέσα από την ερμηνεία του, αφού παραμένουν αενάως ζωντανοί, ο Βίκινγκουρ Όλαφσον συμπυκνώνει τη φιλοσοφία και τη στάση του απέναντι στα λεγόμενα ιερά τέρατα της κλασικής μουσικής.
Και είναι ακριβώς αυτή η νεωτερική ματιά στα κλασικά κομψοτεχνήματα που τον καθιστά έναν από τους πιο τολμηρούς και τελικά τους πιο αγαπητούς και σημαντικούς ερμηνευτές του 21ου αιώνα.
Το πρωτότυπο άρθρο ανήκει στο μουσική – ΤΟ ΒΗΜΑ .