Πέρασαν κιόλας 10 χρόνια από τον θάνατο του Γιάννη Βόγλη, ενός σπουδαίου ηθοποιού, που δούλεψε σκληρά σε όλη του τη ζωή, στο αγαπημένο του θέατρο, τον κινηματογράφο, ακόμη και στην τηλεόραση, για να ξεπληρώσει τα χρέη του, όπως έλεγε. Όμως, ήταν και ένας δυνατός χαρακτήρας, μία ασυμβίβαστη προσωπικότητα, ένας αγωνιστής στο πλευρό της κοινωνίας, που τήρησε πάντα τις αρχές του, διατηρώντας την πίστη του στον άνθρωπο και στην ενότητα του ελληνικού λαού, από τα νιάτα του μέχρι το τέλος της ζωής του.Το 1959, είναι μία ευτυχής χρονιά για τον Βόγλη, καθώς στα γυρίσματα της ταινίας «Ερόικα» του Μιχάλη Κακογιάννη, παίζοντας ένα ρολάκι θα γνωρίσει τη γυναίκα της ζωής του, τη Μιράντα, μία «ηρωίδα», όπως την είχε χαρακτηρίσει ο ίδιος, γιατί δέχθηκε αγόγγυστα τη λατρεία του για το θέατρο, κράτησε το σπιτικό τους, μέσα σε δυσκολίες και ανέθρεψε τα δυο παιδιά τους. Δυο χρόνια αργότερα πάτησε για πρώτη φορά το θεατρικό σανίδι, στο έργο του Μπέρτολντ Μπρεχτ «Η άνοδος του Αρτούρο Ούι», σε σκηνοθεσία Καρόλου Κουν.Στη μακρά του θεατρική πορεία, συνεργάστηκε με κορυφαίους ηθοποιούς, όπως η Έλλη Λαμπέτη, ο Αλέκος Αλεξανδράκης και τι τύχη, με τον άνθρωπο που του έβαλε το μικρόβιο της υποκριτικής, τον ανεπανάληπτο καλλιτέχνη και αγωνιστή, Μάνο Κατράκη. Υπήρξε βασικό στέλεχος του περίφημου θιάσου «Προσκήνιο» του Αλέξη Σολωμού, ενώ συνεργάστηκε αργότερα με το Εθνικό Θέατρο και το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος. Τη δεκαετία του ‘80 ίδρυσε τον καλλιτεχνικό οργανισμό «Ανατολή», όπου παρουσίασε σημαντικές παραγωγές, όπως τον «Καπετάν Μιχάλη» και τον «Αλέξη Ζορμπά» του Νίκου Καζαντζάκη, το πολυθέαμα «Ελλάδα – Ρίτσος, Μακρυά Πορεία», τον «Προμηθέα Δεσμώτη» του Αισχύλου και «Ο Καλός Στρατιώτης Σβέικ» του Γιάροσλαβ Χάσεκ. Η θεατρική του διαδρομή τερματίστηκε το 2011, όταν ολοκληρώθηκε η θητεία του ως επικεφαλής του ΔΗΠΕΘΕ Πάτρας.Ανάμεσα στις πολλές ταινίες που γύρισε, όταν δυστυχώς είχε αρχίσει να ξεπέφτει το παλιό εμπορικό σινεμά και άρχισε η περίοδος των «ταινιών – ξεπέτα» («Ένας Μάγκας στα Σαλόνια», «Εγώ Ρεζίλεψα τον Χίτλερ», «Οι Γενναίοι του Βορρά» κλπ), ξεχωρίζει η ερμηνεία του στο καλογυρισμένο αισθηματικό δράμα «Ραντεβού με μια Άγνωστη» και πάλι του Γεωργιάδη, έχοντας δίπλα του την Έλενα Ναθαναήλ και το προκλητικό για την εποχή του «Ο Βάλτος», σε σκηνοθεσία Ντίνου Δημόπουλου.Στην τηλεόραση, που δούλεψε πολύ, κυρίως για να βγάλει τα χρέη του και να ξεφύγει από τους τοκογλύφους, όπως είχε εξομολογηθεί, είχε μακρά πορεία, καθώς ξεκίνησε το 1978, πρωταγωνιστώντας στο σίριαλ του Γιώργου Σκαλενάκη «Έρωτας και Επανάσταση». Είχε δεκάδες συμμετοχές στην ιδιωτική τηλεόραση ( «Άφρικα», «Μοιραίο Πάθος», «Ψίθυροι Καρδιάς», «Σύνορα Αγάπης», «Η Αγάπη Ήρθε Από Μακριά», «Της Αγάπης Μαχαιριά» κλπ), ενώ έκλεισε τον τηλεοπτικό του κύκλο με την κυπριακή παραγωγή «Σε Φόντο Κόκκινο» το 2010.[email protected]
Το πρωτότυπο άρθρο ανήκει στο Σινεμά – Η ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ .