Αν η ποίηση είναι ο τρόπος μας να συμφιλιωθούμε με το άφατο, τότε το «Ημερολόγιο ενός αθέατου Απριλίου» αποτελεί το απόλυτο εγχειρίδιο αυτής της μύησης.Με πήραν κατάμουτρα οι μυρωδιές, λεμόνι, γαρίφαλο.η μητέρα μου, μ’ ένα μεγάλο άσπρο καπέλο και το παλιό χρυσό ρολόι της κρεμασμένο στο στήθος.με κατεβασιές ψυχρού ουρανούνα ήμουν)Γέμιζαν τα τζάμια ηλιοβασίλεμα.γουλιά γουλιά καθώς του είχε ταχθεί
έως ότου ακούστηκε η μεγάλη έκρηξη.πίσω από το πελώριο πηγούνι ο κύλικαςφαρμακευτικού ή φιδιού μιας κρύας Παρασκευήςμε τ’ αυτί το μεγάλο γεμάτο ήχους βαρείς
και θόρυβο μεταλλικό από θυμιατήρια.αναθρώσκουν παλαιές Μητέρες ορθές σαν κηροπήγια
τυφεκιοφόροι νεοσύλλεκτοι σε ανάπαυση
μικρά σκάμματα ορθογώνια, ραντιστήρια, νάρκισσοι.ακόμη νέος αγένειος που μόλις ξεκινά
κι ακούει πρώτη φορά μέσα στο θάμβος των κεριών
το «δεύτε λάβετε τελευταίον ασπασμόν».λίγο, για μια στιγμή, μου χαμογέλασε
η θεούλα με τη μωβ κορδέλα
που από παιδάκι μου κυκλοφοράει τα μυστικά
Ύστερα χάθηκε πλέοντας δεξιά
να πάει ν’ αδειάσει τον κουβά με τ’ απορρίματά μου
– της ψυχής αποτσίγαρα κι αποποιηματάκια –
εκεί που βράζει ακόμη όλο παλιά νεότητα
και αγέρωχο το πέλαγος.εκείνο σύννεφο που ανεβάζει κάπνες
όπως φωνές επάνω από ναυάγιοπου πήα να παραβγώ μ’ αλόγατα όρθια
και θωρακοφόρους
και μου χύθηκε όλη, όξω απ’ τη γης, η ερωτοπαθής
ψυχή μου.
Ο Απρίλης του Κωστή Παλαμά: Το λυρικό ξύπνημα της φύσης και η γλυκιά «ψευτιά» του έρωτα
Το πρωτότυπο άρθρο ανήκει στο Λογοτεχνία – Ποίηση – Lavart .
Ο Απρίλης του Κωστή Παλαμά: Το λυρικό ξύπνημα της φύσης και η γλυκιά «ψευτιά» του έρωτα