Προσφέρεται χώρος, χρόνος και όπως φαίνεται, ένας μέτριος προς καλός καιρός. Διανύοντας τη Μεγάλη Εβδομάδα, οι περισσότεροι έχουν ήδη εγκαταλείψει τη βάση τους και βρίσκονται είτε στο δρόμο είτε στο πλοίο, με σκοπό να περάσουν μερικές μέρες στην εξοχή, στο χωριό, μακριά από το περιβάλλον που έχουν συνδέσει την καθημερινότητά τους.
Τα «Κόκκινα Φύλλα», μαζί το διήγημα «Ο αχυρώνας φλέγεται», συγκαταλέγονται στα κορυφαία έργα μικρής φόρμας του Ουίλιαμ Φόκνερ. Ο Γιάννης Παλαβός, τόσο με την εξαιρετική του μετάφραση όσο και με το κατατοπιστικό επίμετρο, μας προετοιμάζει κατάλληλα για τα επόμενα, πιο απαιτητικά βιβλία του Αμερικανού συγγραφέα.
Από το οπισθόφυλλο: Το διήγημα αφηγείται μια αγωνιώδη ιστορία καταδίωξης. Όταν ο αρχηγός μιας φυλής αυτοχθόνων της Γιοκναπατάουφα πεθαίνει, το έθιμο επιτάσσει να ταφεί μαζί με το άλογο, το σκυλί και τον μαύρο σκλάβο του. Ωστόσο ο σκλάβος αποδρά. Ο Φόκνερ περιγράφει ρεαλιστικά αλλά και με επικό τόνο το ανθρωποκυνηγητό που εξαπολύεται, προσδίδοντάς του τελετουργικό χαρακτήρα, και μετατρέπει τη θυσία του φυγά σε αλληγορία για την κοινή ανθρώπινη μοίρα. Παράλληλα, θίγει εδώ για πρώτη φορά, με δηκτικό τρόπο, το ζήτημα της δουλοκτησίας στον αμερικανικό Νότο και την ηθική παρακμή των ιθαγενών, που, μιμούμενοι τους λευκούς, έχουν στην κατοχή τους μαύρους σκλάβους.