Skip to content

Η άνοιξη μπαίνει στο ΕΜΣΤ2 Απριλίου 2026 – 8 Νοεμβρίου 2026
Eπιμέλεια: Kωστής Ζουλιάτης

Απόψεις της εγκατάστασης της έκθεσης κατά την τελική προετοιμασία. Φωτογραφία: Πάρις Ταβιτιάν
Απόψεις της εγκατάστασης της έκθεσης κατά την τελική προετοιμασία. Φωτογραφία: Πάρις Ταβιτιάν
Αναπαράστασις ΙΙΙ: Ο πιανίστας, στιγμιότυπο από πρόβα. Ο ΓΧ μαζί με τον αρχιμουσικό Θόδωρο Αντωνίου και τον Γρηγόρη Σεμιτέκολο στο Υπόγειο του
Θεάτρου Τέχνης, κατά την προετοιμασία της πρώτης παγκόσμιας εκτέλεσης (Μόναχο, 13.11.1969). ©Αρχείο Γιάννη Χρήστου / Κέντρο Ερευνών και Τεκμηρίωσης Ωδείου Αθηνών | Φυλάσσεται στο Αρχείο Γιάννη Χρήστου / Κέντρο Ερευνών και Τεκμηρίωσης Ωδείου Αθηνών2 Απριλίου 2026 – 8 Νοεμβρίου 2026
Eπιμέλεια: Σταμάτης Σχιζάκης
Στάθης Λογοθέτης E 235 , 1978 Μικτή τεχνική Ευγενική παραχώρηση της Julia LogothetisΕκθεσιακός χώρος Ισογείου
Άποψη εγκατάστασης έκθεσης Στάθης Λογοθέτης: Στη γη | Φωτογραφία: Πάρις Ταβιτιάν
Άποψη εγκατάστασης έκθεσης Στάθης Λογοθέτης: Στη γη | Φωτογραφία: Πάρις ΤαβιτιάνΑΝΑΔΡΟΜΙΚΗ
2 Απριλίου 2026 – 8 Νοεμβρίου 2026
Eπιμέλεια: Τίνα Πανδή
Άποψη εγκατάστασης έκθεσης Ωδή στα πράγματα.Νίκη Καναγκίνη. Αναδρομική | Φωτογραφία: Πάρις Ταβιτιάν
Πορτρέτο της καλλιτέχνιδας στο εργαστήριο της, π. 1975. © Αρχείο Νίκης Καναγκίνη.Εκθεσιακός χώρος 3ου ορόφου
Τριανταφυλλί, θαλασσί, τσαγαλί, 1979 | Τσιμεντένια κολονάκια βαμμένα τριανταφυλλί και θαλασσί, βαμμένο πάτωμα, κισσός σε τενεκέ Μεταβλητές διαστάσεις
Ιδιωτική συλλογή – Άποψη εγκατάστασης έκθεσης Ωδή στα πράγματα. Νίκη Καναγκίνη. Αναδρομική | Φωτογραφία: Πάρις Ταβιτιάν

Βιογραφικό

Η Νίκη Καναγκίνη γεννήθηκε στην Αλεξανδρούπολη το 1933. Σπούδασε στην École Cantonale de Dessin et d’Art Appliqué στη Λωζάννη (1951–1954) και στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας (1954–1958). Στη συνέχεια, πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στο Central School of Arts & Design του Λονδίνου (1958–1961). Η καλλιτεχνική της έρευνα διαμορφώνεται από τις αρχές του Bauhaus. Μετά από μια περίοδο αναζητήσεων που κινούνται στο πεδίο της αφαίρεσης, οδηγείται στην τεχνική της ταπισερί. Το 1962 επιστρέφει και εγκαθίσταται μόνιμα στην Αθήνα. Την ίδια χρονιά πραγματοποιεί την πρώτη της ατομική έκθεση στη γκαλερί La Feluca στη Ρώμη και το 1965 στην Γκαλερί Μέρλιν στην Αθήνα. Το 1973 πραγματοποιεί ατομική έκθεση στην Αίθουσα Τέχνης Δεσμός, όπου εκθέτει, μεταξύ άλλων, το έργο με τίτλο «Νεκρή φύση απ’ τον χώρο εκκολαπτόμενης καταναλωτικής κοινωνίας», το πρώτο από ένα τριμερές έργο, το οποίο παρουσιάστηκε στη συνέχεια σε ένα συγκρότημα θερινών κατοικιών (Πόρτο Ράφτη, 1974) και στο εργοστάσιο ΙΖΟΛΑ (Θήβα, 1975). Κατά τις δεκαετίες του 1970 και 1980 συνέχισε να παρουσιάζει το έργο της σε ατομικές εκθέσεις σε συνεργασία με αρχιτέκτονες, όπως ο Δημήτρης και η Σουζάνα Αντωνακάκη (γκαλερί Ιόλα–Ζουμπουλάκη, 1976) και ο Χρήστος Παπούλιας (Αίθουσα Τέχνης Αθηνών, 1986). Το 1993 παρουσιάζεται η έκθεσή της με τίτλο «Γένους Θηλυκού» στο Σπίτι της Κύπρου στην Αθήνα. Στο πλαίσιο της συνεργασίας της με την κριτικό Ελένη Βαροπούλου, η Καναγκίνη αναπτύσσει από τη δεκαετία του 1990 μια σειρά έργων περφόρμανς και εγκαταστάσεων, που παρουσιάζονται, μεταξύ άλλων, στο Φεστιβάλ Άργους (1996) και στη Θερινή Ακαδημία του Εθνικού Θεάτρου (2002–2004). Η Νίκη Καναγκίνη ανέπτυξε και σημαντικό διδακτικό έργο. Πέθανε το 2008 στην Αθήνα. Το 2010 πραγματοποιήθηκε από το ΚΜΣΤ αναδρομική έκθεση της με τίτλο «Εν οίκω».

Το πρωτότυπο άρθρο https://elculture.gr/agenda/stathis-logothetis-niki-kanagkini-giannis-christou-sto-emst-mia-nea-matia-stin-elliniki-protoporia-tou-20ou-aiona-mesa-apo-treis-ektheseis/ ανήκει στο
Εκθέσεις Archives – ελculture – Θέατρο, Μουσική, Τέχνη & Πολιτισμός

.