Κώστας Ζέκος: «…υποκριτική είναι η στιγμή που αναπνέεις μαζί με τον θεατή…»

© Απαγορεύεται από το δίκαιο της Πνευμ. Ιδιοκτησίας η καθ΄οιονδήποτε τρόπο παράνομη χρήση/ιδιοποίηση του παρόντος, με βαρύτατες αστικές και ποινικές κυρώσεις για τον παραβάτη
«Νομίζω ότι το θέατρο με βρήκε πριν το βρω εγώ. Από μικρό,  με συγκινούσε βαθιά η ιδέα ότι πάνω στη σκηνή μπορείς να ζήσεις πολλές ζωές μέσα σε μία. Το θέατρο για μένα ήταν πάντα ένας τόπος ελευθερίας. Είναι ο μόνος χώρος όπου μπορείς να ζήσεις πολλές ζωές, χωρίς να χάσεις τη δική σου. Όταν ανέβηκα πρώτη φορά στη σκηνή, ένιωσα ότι αυτός είναι ένας χώρος όπου μπορώ πραγματικά να υπάρχω, να εκφράζομαι και να μοιράζομαι ιστορίες με τους ανθρώπους. Από εκείνη τη στιγμή κατάλαβα ότι αυτός είναι ο δρόμος μου».«Τη στιγμή που ο ηθοποιός αρχίζει να μιμείται τον εαυτό του, έχει ήδη σταματήσει να εξελίσσεται. Προσπαθώ κάθε ρόλο να τον προσεγγίζω σαν να είναι ο πρώτος. Να τον ακούω, να τον καταλαβαίνω και να μην τον “φορώ” απλώς πάνω μου. Όταν ο ηθοποιός αφήνεται πραγματικά στον χαρακτήρα και στις ανάγκες του έργου, τότε αποφεύγει και τις ευκολίες ή τις επαναλήψεις. Για μένα, η υποκριτική είναι συνεχής αναζήτηση».«Όχι, είναι η δεύτερη συνεργασία με τη Μαίρη Βιδάλη και το Διάχρονο θέατρο και πραγματικά το θεωρώ τιμή που είμαι μαζί της. Η Μαίρη Βιδάλη είναι μια σπουδαία παρουσία στο ελληνικό θέατρο, με βαθιά σχέση με το θέατρο και μεγάλη εμπειρία. Όταν δουλεύεις με ανθρώπους που έχουν τόσο ουσιαστική αγάπη για τη σκηνή, αυτό σε εμπνέει και σε κάνει να θέλεις να δώσεις τον καλύτερό σου εαυτό. Η συνεργασία μαζί της είναι δημιουργική και πολύτιμη. Ειλικρινά, νιώθω σαν να είμαι σε δικό μου χώρο».«Οι δύο ρόλοι που ερμηνεύω είναι πολύ διαφορετικοί μεταξύ τους και αυτό είναι που κάνει το εγχείρημα συναρπαστικό. Στην κωμωδία του Σαίξπηρ όλα κινούνται με ρυθμό, παρεξηγήσεις και έντονο θεατρικό παιχνίδι. Για έναν ηθοποιό είναι πρόκληση να αλλάζει ενέργεια, σώμα και ρυθμό από χαρακτήρα σε χαρακτήρα, αλλά αυτή ακριβώς η μεταμόρφωση είναι και η μαγεία του θεάτρου. Ο ένας ρόλος είναι ο ηλικιωμένος δικαστής Σάλο, σοβαρός και μετρημένος και ο δεύτερος ρόλος ο νεαρός Σλέντερ, ανιψιός του δικαστή, ωραιοπαθής και λιγάκι αφελής».«Ηθοποιός. Χωρίς δεύτερη σκέψη. Η σκηνή είναι ο φυσικός μου χώρος. Η σκηνοθεσία είναι ένας τρόπος να βλέπεις το έργο από ψηλά, να οργανώνεις τον κόσμο του. Αλλά η υποκριτική είναι η στιγμή που αναπνέεις μαζί με τον θεατή. Θα έλεγα ότι είναι δύο διαφορετικές αλλά συμπληρωματικές πλευρές της ίδιας αγάπης για το θέατρο».«Πιστεύω ότι οι θεατές αναζητούν, κυρίως, μια εμπειρία που θα τους αγγίξει. Μπορεί να είναι το έργο, οι ηθοποιοί, η σκηνοθεσία ή ακόμη και μια καλή σύσταση. Στο τέλος, όμως, αυτό που κρατά τον θεατή είναι η αλήθεια που θα νιώσει πάνω στη σκηνή».«Το θέατρο πάντα γεννιόταν μέσα σε δύσκολες εποχές. Ήταν πάντα ένας χώρος συνάντησης και προβληματισμού. Σε περιόδους κρίσης, γίνεται ακόμη πιο αναγκαίο, γιατί θυμίζει στους ανθρώπους ότι δεν είναι μόνοι. Μπορεί να προσφέρει γέλιο, σκέψη, συγκίνηση — αλλά πάνω απ’ όλα μια συλλογική εμπειρία. Και αυτό, σήμερα, είναι πολύτιμο».«Στην πραγματικότητα είναι μια αμφίδρομη σχέση. Κάποιες φορές σε επιλέγει ένας ρόλος ή μια συνεργασία και άλλες φορές εσύ επιλέγεις να μπεις σε ένα συγκεκριμένο καλλιτεχνικό ταξίδι. Το σημαντικό είναι να υπάρχει κοινό όραμα».«Οι μεγάλοι ρόλοι του θεάτρου είναι σαν βουνά. Ξέρεις ότι είναι εκεί και κάποια στιγμή θέλεις να δοκιμάσεις να τα ανέβεις. Με γοητεύουν ιδιαίτερα οι χαρακτήρες που έχουν μέσα τους αντιφάσεις, φως και σκοτάδι μαζί. Είναι οι ρόλοι που σε αναγκάζουν να ψάξεις βαθιά μέσα σου για να τους καταλάβεις. Για έναν ηθοποιό, τέτοιοι ρόλοι δεν είναι απλώς μια ερμηνεία, είναι ένα ταξίδι αυτογνωσίας».«Είναι σίγουρα απαιτητικό, γιατί χρειάζεται μεγάλη πειθαρχία, συγκέντρωση και σωματική αντοχή. Από την άλλη, όμως, έχει και μια δημιουργική ένταση· γιατί κάθε έργο και κάθε ρόλος σε κρατά σε εγρήγορση».«Στην προσωπική μου ζωή είμαι, μάλλον, πιο ήσυχος από ό,τι πάνω στη σκηνή. Μου αρέσουν οι απλές στιγμές με φίλους, οι συζητήσεις, οι βόλτες. Με δυσαρεστεί η αδικία και η έλλειψη σεβασμού και εκτιμώ πολύ την ειλικρίνεια στους ανθρώπους».«Όπως σε όλους τους χώρους, έτσι και στο θέατρο μπορεί να υπάρξουν δύσκολες συμπεριφορές. Φυσικά και έχω έρθει αντιμέτωπος με ανάλγητες συμπεριφορές. Το θέατρο είναι ένας χώρος με πολύ πάθος, αλλά καμιά φορά και με εγωισμούς. Το σημαντικό είναι να κρατάς την αξιοπρέπειά σου και να συνεχίζεις να δουλεύεις με ανθρώπους που σέβονται την προσωπικότητά σου, τη δουλειά και τον συνάδελφο».«Ιδανικά,  θα έπρεπε να είναι το ταλέντο, η όρεξη για σκληρή δουλειά, η συνέπεια και η προσωπικότητα του ηθοποιού. Φυσικά, παίζουν ρόλο και άλλοι παράγοντες, αλλά, τελικά, πιστεύω ότι στο θέατρο, μακροπρόθεσμα, επιβιώνει αυτός που έχει ουσία».«Ίσως κάτι που να έχει πάλι σχέση με τους ανθρώπους και την επικοινωνία. Πάντα με ενδιέφερε να παρατηρώ και να καταλαβαίνω τους ανθρώπους, γιατί από αυτούς γεννιούνται και οι χαρακτήρες που ερμηνεύουμε. Αλλά για να είμαι ειλικρινής, δύσκολα φαντάζομαι τον εαυτό μου μακριά από το θέατρο».«Να έχουν υπομονή, να δουλεύουν συνεχώς με τον εαυτό τους και να αγαπούν πραγματικά αυτό που κάνουν. Το θέατρο δεν χαρίζεται σε κανέναν. Δεν είναι εύκολος δρόμος, δεν είναι δουλειά που τη διαλέγεις εύκολα. Είναι κάτι που σε διαλέγει. Δεν είναι μόνο τα φώτα και η δημοσιότητα, αλλά η αλήθεια που μπορεί να σου δώσει με μοναδικές και αξέχαστες στιγμές. Γιατί, στο τέλος αυτό που συγκινεί τον θεατή είναι η αλήθεια του ηθοποιού».Μουσική κωμωδία
Μουσική διασκευή: Σταύρος Παρχαρίδης
Σκηνοθεσία: Κατερίνα Μαντέλη
Μουσική-τραγούδια: Θάνος Γεωργουλάς
Σκηνικά: Ιωάννα Κατσιαβού
Κοστούμια: Βάνια Αλεξαντρόβνα
Φωτισμοί: Γιώργος Δανεσής
VideoArt – φωτογραφίες: Αντώνης Μανδρανής
Πρόγραμμα: Εκδόσεις Δρόμων
Αφίσα: mapcreations.gr
Βοηθός σκηνοθέτη: Δημήτρης ΤσάκωναςΔιάχρονο Θέατρο Μαίρης Βιδάλη
Πυθέου 50- 52, Αθήνα 117 43 – 2107233229
Στάση ΜΕΤΡΟ Αγ. Ιωάννης [έξοδος Κασομούλη]
Πληροφορίες – e-mail: [email protected]Μάρτιος, Απρίλιος κάθε Τετάρτη 7:30μμ
Εισιτήρια
Γενική Είσοδος: 15 €
Μειωμένο (άνω των 65, Φοιτητές): 12 €
ΑΜΕΑ, ΑΤΕΛΕΙΕΣ, ΑΝΕΡΓΟΙ: 5 €
Σύλλογοι: 10 €
Προπώληση: https://www.ticketservices.gr/event/euthimes-kirades-diaxrono-theatro/