Σταμάτα να εξιδανικεύεις τους μεγάλους συγγραφείς μέσα από τα σκονισμένα εξώφυλλα των βιβλίων τους. Πίσω από τις αριστουργηματικές γραμμές κρύβονται άνδρες που μετέτρεψαν τις σχέσεις τους σε πεδία μάχης, χρησιμοποιώντας το ταλέντο τους ως άλλοθι για τον απόλυτο συναισθηματικό ακρωτηριασμό.
Αν οι μεγάλοι της λογοτεχνίας ζούσαν σήμερα, τα προφίλ τους στα social media θα ήταν γεμάτα «red flags». Συνηθίζουμε να διαβάζουμε τις ερωτικές επιστολές τους ως δείγματα υψηλής ρομαντικής τέχνης, όμως η πραγματικότητα είναι πολύ πιο σκοτεινή και, ναι, «τοξική». Από τον Χέμινγουεϊ που χρειαζόταν μια νέα γυναίκα για κάθε νέο βιβλίο, μέχρι τον Κάφκα που ανέβασε το «ghosting» σε επίπεδο πνευματικής άσκησης, οι εραστές της λογοτεχνίας δεν ήταν ποτέ οι «καλοί σύντροφοι». Ήταν άνθρωποι που ερωτεύονταν την ιδέα του έρωτα, μόνο και μόνο για να την αποσυνθέσουν στο χαρτί, αφήνοντας πίσω τους συντρίμμια και αριστουργήματα.
7 ποιήματα της Κικής Δημουλά που σε προσγειώνουν στην πιο άβολη πραγματικότητα
Τα «Red Flags» της παγκόσμιας λογοτεχνίας
-
Φραντς Κάφκα: Ο βασιλιάς του «it’s complicated». Ο Κάφκα δεν παντρεύτηκε ποτέ τη Φελίτσε Μπάουερ, παρόλο που αρραβωνιάστηκαν δύο φορές. Της έγραψε πάνω από 500 επιστολές γεμάτες πάθος, αλλά όταν ερχόταν η ώρα της δέσμευσης, οχυρωνόταν πίσω από τη μοναξιά του. Ήταν ο άνθρωπος που σε ήθελε απεγνωσμένα, αρκεί να ήσουν σε άλλη πόλη. Ένας εραστής των λέξεων, που έτρεμε την πραγματική επαφή.
-
Έρνεστ Χέμινγουεϊ: Ο ναρκισσισμός του «μάτσο» κυνηγού. Τέσσερις γάμοι, αμέτρητες απιστίες και μια διαρκής ανάγκη να επιβεβαιώνει τον ανδρισμό του. Ο Χέμινγουεϊ δεν αναζητούσε σύντροφο, αλλά κοινό. Κάθε νέα σύζυγος ήταν η «μούσα» του μέχρι να τελειώσει το χειρόγραφο· μετά, γινόταν απλώς ένα εμπόδιο στην ελευθερία του.
-
Φράνσις Σκοτ Φιτζέραλντ: Το αλκοόλ και η κλοπή της έμπνευσης. Η σχέση του με τη Ζέλντα ήταν ένα εκρηκτικό κοκτέιλ ζήλιας και αυτοκαταστροφής. Ο Σκοτ δεν δίστασε να «κλέψει» αυτούσια αποσπάσματα από τα ημερολόγια της γυναίκας του για να τα βάλει στα μυθιστορήματά του, κατηγορώντας την ταυτόχρονα ότι του στερεί το ταλέντο του. Ένας έρωτας που τρεφόταν από τον ανταγωνισμό και το τζιν.
-
Λόρδος Βύρων: Το «bad boy» πριν την εφεύρεση του όρου. «Τρελός, κακός και επικίνδυνος να τον ξέρεις», όπως τον περιέγραψε μια ερωμένη του. Ο Βύρων δεν είχε όρια, δεν είχε ηθικούς φραγμούς και χρησιμοποιούσε τις σχέσεις του ως υλικό για να τροφοδοτεί τον μύθο του, αφήνοντας πίσω του μια στρατιά από ραγισμένες καρδιές και σκάνδαλα.
Γιατί μας γοητεύουν ακόμα;
Η απάντηση κρύβεται στην ίδια την ουσία της τέχνης. Αυτοί οι άνδρες ήταν «τοξικοί» γιατί ήταν απόλυτα πιστοί στην ψυχή τους και στην ανάγκη τους για δημιουργία, αδιαφορώντας για τις κοινωνικές συμβάσεις. Η λογοτεχνία τους είναι το αποτέλεσμα αυτής της εσωτερικής σύγκρουσης. Μπορεί να ήταν «αποκρουστικοί» σύντροφοι, αλλά ήταν ειλικρινείς δημιουργοί.
Σήμερα, αναλύουμε τις παθογένειές τους όχι για να τους ακυρώσουμε, αλλά για να καταλάβουμε ότι το αριστούργημα συχνά γεννιέται μέσα από τη δυσαρμονία. Η «απλή ζωή» που περιφρονούσε ο Ουάιλντ δεν θα μας έδινε ποτέ τη «Δίκη» ή τον «Μεγάλο Γκάτσμπυ».
Τι ζώδιο ήταν οι μεγάλοι λογοτέχνες; Ο αστρολογικός χάρτης που εξηγεί τα ψυχολογικά τους (και τα δικά σου)