Η «Φυγή» του Σεφέρη εξηγεί τον πιο εγωιστικό λόγο που ερωτευόμαστε

Έχουμε μάθει να εξιδανικεύουμε τον έρωτα σαν μια υπερβατική, μαγική δύναμη που νικάει τον χρόνο, όμως ο Γιώργος Σεφέρης στο ποίημα «Φυγή» γκρεμίζει αυτή την παρήγορη ψευδαίσθηση με τον πιο αμείλικτο, λογοτεχνικό τρόπο.έφευγε ξαναγύριζε και μας έφερνε
ένα χαμηλωμένο βλέφαρο πολύ μακρινό
ένα χαμόγελο μαρμαρωμένο, χαμένο
μέσα στο πρωινό χορτάρι
ένα παράξενο κοχύλι που δοκίμαζε
να το εξηγήσει επίμονα η ψυχή μας.σιγά μέσα στα πράγματα που μας τριγύριζαν
να εξηγήσει γιατί δε θέλουμε να πεθάνουμε
με τόσο πάθος.μ’ όλη τη δύναμή μας άλλους αυχένες
κι αν σμίξαμε την ανάσα μας με την ανάσα
εκείνου του ανθρώπου
κι αν κλείσαμε τα μάτια μας, δεν ήταν άλλη
μονάχα αυτός ο βαθύτερος καημός να κρατηθούμε
μέσα στη φυγή.

Ποιος είναι τελικά ο Ίρβιν Γιάλομ; Το φαινόμενο πίσω από το ντιβάνι της ψυχανάλυσης

Διαβάστε επίσης:«Άγγελος ή διάβολος; Θύμα ή θύτης;»: Ποιες πλευρές του Μάικλ Τζάκσον φωτίζει και ποιες αφήνει στο σκοτάδι η νέα βιογραφική ταινία για τον βασιλιά της ποπ

Φωτογραφία εξωφύλλου