Περιττό να ανατρέξουμε στην υπερπαραγωγική χρονιά που έχει αφήσει πίσω της η Ηρώ Μπέζου, πριν ανέβει την Κυριακή 1η
Ηρώ Μπέζου ©Patroklos_Skafidas
«Ευρυδίκη» του Ζαν Ανούιγ.
«Ευρυδίκη» του Ζαν Ανούιγ
Η θεματολογία της υπέρβασης στην οποία αναφέρεστε, σας απασχολεί αυτή την περίοδο και ως δημιουργό;
Προέρχομαι από μια χρονιά πολύ έντονη και παραγωγική και αυτή τη στιγμή δυσκολεύομαι να πω ότι έχω την ανάγκη να γεννήσω κάτι από το μηδέν. Μου είναι πιο εύκολο να μπω σε μια συνεργασία όπου υπάρχει μια πρώτη ιδέα που έρχεται απ’ έξω, όπως συμβαίνει με τον Χρήστο Θάνου ή με τη Δήμητρα Τρυπάνη. Αν αυτή η ιδέα με αφορά, τότε μπορώ να δουλέψω πάνω της πολύ πιο οργανικά.
Τα υπαρξιακά ερωτήματα πάντα με ιντριγκάρουν, η αναμέτρηση δηλαδή με τα κομμάτια του εαυτού μας. Δεν με ενδιαφέρει να μιλάω κυριολεκτικά για την επικαιρότητα· προτιμώ μια πιο συμβολική γλώσσα. Αυτό που με αφορά είναι η ψυχή του ανθρώπου και η προσπάθεια να προσεγγίσω και τη δική μου ψυχή, να μπω πιο βαθιά.
«Στον δικό μου μικρόκοσμο νιώθω ευτυχής. Έχω μοχθήσει για να χτίσω μια ζωή και έναν κύκλο ανθρώπων κοντά σε αυτό που ονειρεύομαι, για να μπορώ να βρίσκω δημιουργικότητα και ευτυχία και απόλαυση.»
Πώς βλέπετε το παρόν, σε προσωπικό και συλλογικό επίπεδο;
Στον δικό μου μικρόκοσμο νιώθω ευτυχής. Έχω μοχθήσει για να χτίσω μια ζωή και έναν κύκλο ανθρώπων κοντά σε αυτό που ονειρεύομαι, για να μπορώ να βρίσκω δημιουργικότητα και ευτυχία και απόλαυση. Αν όμως σηκώσω το βλέμμα λίγο πιο ψηλά, είμαι φοβισμένη σε σχέση με αυτό που μας περιβάλλει. Έχω αγωνία για το μέλλον, δεν μπορώ να πω ψέματα γι’ αυτό – αγωνία για τα ανίψια μου, για τα παιδιά των φίλων μου. Δεν είμαι ιδιαίτερα αισιόδοξη αλλά προσπαθώ να μην το σκέφτομαι. Αυτό το οποίο μπορώ να κάνω είναι να τροφοδοτώ τον εαυτό μου με ό,τι πιο γόνιμο. Στους ανθρώπους γύρω μου παρατηρώ ότι η αλληλεγγύη, η στήριξη, η αγάπη δεν έχουν χαθεί. Ίσα ίσα βλέπω ότι όσο δυναμώνει το κακό, δυναμώνει και το καλό. Αυτό, για μένα, είναι μια πραγματική σανίδα σωτηρίας.
Αν το θέατρο αποτελεί μια σανίδα σωτηρίας ως τέχνη, στην ερώτηση τι θα θέλατε να πάρει ο θεατής από την παράσταση σας, τι απαντάτε;
Ό,τι πάρει, καλό είναι. Προσωπικά, όταν βρίσκομαι στην παράσταση, σκέφτομαι στιγμές της ζωής μου που έχουν μείνει καρφωμένες σαν φωτογραφία. Στιγμές που θα ήθελα να είχα ακινητοποιήσει τον χρόνο. Ίσως αυτό αναρωτηθεί κι ο θεατής: ποιες στιγμές θα ήθελε να κρατήσει για πάντα;
Το κοινό του θεάτρου είναι πρόθυμο να μπει στον μικρόκοσμο μιας παράστασης;
Το θέατρο έχει ανοίξει πολύ τα τελευταία χρόνια. Έρχεται και κόσμος που δεν είναι απαραίτητα θεατρόφιλος, κάτι που είναι θετικό. Όμως το να είσαι θεατής είναι κι αυτό μια ευθύνη. Δεν μιλάω για το προφανές, τη χρήση του κινητού από κάποιον που δεν ξέρει πώς να το κλείσει, αλλά για τη διάθεση να μη βαρεθείς στα δέκα λεπτά, να μη βλέπεις την παράσταση σαν προθέρμανση για το φαγητό μετά.
Το ιδανικό, για μένα, είναι να βγαίνεις από το θέατρο και να μη θέλεις να πας πουθενά. Να σου έχει συμβεί κάτι που να σε ταράξει, να σε κρατήσει ξύπνιο όλη νύχτα, να περπατάς μέσα στην πόλη. Στ’ αλήθεια νομίζω ότι άμα δεν έχεις έστω και ελάχιστη ελπίδα ότι μπορεί αυτό που θα δεις να σε μετακινήσει και να σε ταράξει, δεν έχει νόημα να πας στο θέατρο.
Τι αναζητά ο θεατής σήμερα;
Όλοι θέλουμε να νιώσουμε κάτι δυνατό. Απλώς υπάρχουν διαφορετικοί δρόμοι. Άλλο το έντονο που σε χαστουκίζει κι άλλο το έντονο που χρειάζεται χρόνο, υπομονή και συγκέντρωση. Και τα δύο έχουν αξία.
Κάτι τελευταίο για την «Ευρυδίκη» σας;
Είναι μια βαθιά ερωτική παράσταση, με μουσική ρυθμό, όπως όλες οι παραστάσεις του Χρήστου Θάνου έχουν μουσικό χαρακτήρα. Η Μαρία Χάνου και ο Φώτης Στρατηγός που ερμηνεύουν το βασικό ζευγάρι, είναι υπέροχοι ηθοποιοί και νομίζω ότι είναι ιδανικοί για τους ρόλους της Ευρυδίκης και του Ορφέα. Το έργο προσωποποιεί τον θάνατο, μέσα από τον κύριο Ανρί, και φέρει όλο τον υπαρξιακό στοχασμό του Ανούιγ, με τη δική μας εστίαση στην απολυτότητα του έρωτα — ενός έρωτα που μόνο μέσα στον θάνατο μπορεί να είναι πλήρης.
INFO Ευρυδίκη του Ζαν Ανούιγ στο Rabbithole (Γερμανικού 20, Αθήνα) από 1η Φεβρουαρίου. Παραστάσεις: Κυριακή, Δευτέρα, Τρίτη, ώρα 21.00