Ρωξάνη Καρφή: «Η Αντιγόνη, σήμερα, συμβολίζει τον άνθρωπο που τολμά…»

© Απαγορεύεται από το δίκαιο της Πνευμ. Ιδιοκτησίας η καθ΄οιονδήποτε τρόπο παράνομη χρήση/ιδιοποίηση του παρόντος, με βαρύτατες αστικές και ποινικές κυρώσεις για τον παραβάτη
«Στην πραγματικότητα, η Αντιγόνη ως ηρωίδα δεν έρχεται αντιμέτωπη με κάποιο ουσιαστικό δίλημμα. Ξέρει τι θέλει να κάνει και το κάνει, γνωρίζοντας τις συνέπειες της πράξης της. Είναι πιστή στο σχέδιό της, από την αρχή ως το τέλος. Γνωρίζει τον ανθρώπινο νόμο, έρχεται σε σύγκρουση με αυτόν, και επιλέγει να τον αγνοήσει. Σε μια πολιτεία υποταγμένη στον φόβο, εκείνη τον αψηφά και, τελικά, τον υπερβαίνει, θυσιάζοντας τον ίδιο της τον εαυτό. Αγαπά την πατρίδα της με διαφορετικό τρόπο απ’ ό,τι ορίζει η εξουσία. Ο ηθικός νόμος, για εκείνη, είναι το παν. Αν δεν φροντίσει το σώμα του Πολυνείκη, θα διαπράξει την υπέρτατη ασέβεια απέναντι στους θεούς και στο αίμα της· γι’ αυτό και τολμά την ταφή, παρ’ όλες τις απαγορεύσεις.«Από τη μια πλευρά, ο Κρέοντας υπερασπίζεται τους νόμους της πολιτείας, τιμωρώντας οποιονδήποτε επιχειρήσει να τους καταπατήσει, ακόμα κι αν ο παραβάτης ανήκει στον συγγενικό του κύκλο. Από την άλλη, η Αντιγόνη υπερασπίζεται τη συγγένεια, την αγάπη, την αξιοπρέπεια και το ιερό καθήκον στους θεούς. Η σύγκρουση παίρνει σάρκα και οστά, όταν η Αντιγόνη θάβει τον αδελφό της, ενώ έχει επίγνωση της τιμωρίας που θα υποστεί. Εκείνη υπακούει στους θεούς, ενώ ο Κρέοντας απαιτεί υπακοή στο κράτος· και καμία πλευρά δεν υποχωρεί. Έτσι, η σύγκρουση θεϊκού και ανθρώπινου νόμου παραμένει μετέωρη».«Η Αντιγόνη, σήμερα, συμβολίζει τον άνθρωπο που τολμά, που δεν ανέχεται και επαναστατεί στην κοινωνική αδικία, χωρίς να τον καταβάλλει ο φόβος της τιμωρίας. Εκείνον που υπερβαίνει τη φύση του, και το αίσθημα της επιβίωσής του, για να κερδίσει την ηθική δικαίωση. Η διαχρονικότητα του έργου έγκειται στην έμφυτη τάση του ανθρώπου να συγκρούεται με την εξουσία και τη συνείδησή του. Ό,τι είναι νομικά δίκαιο, δεν είναι απαραίτητα ηθικά σωστό».«Η συνεργασία μου με τον Θανάση Σαράντο είναι μια συνεργασία που μου προσέφερε πολλά πνευματικά εφόδια. Από την πρώτη στιγμή, κατάλαβα ότι σέβεται το αρχαίο κείμενο, εστιάζοντας με λεπτομέρεια σε κάθε πτυχή της τραγωδίας. Ήταν δίπλα σε όλους τους ηθοποιούς, μας βοηθούσε καθημερινά να ανακαλύψουμε κομμάτια των ρόλων μας, χωρίς να μας υποδεικνύει πώς θα τα ερμηνεύσουμε».«Η ομάδα που δημιουργήσαμε ήταν εξαιρετική. Όλοι οι συντελεστές της παράστασης ήμασταν εκεί, σε καθημερινή βάση, έχοντας έναν κοινό σκοπό. Δεν υπάρχει κάτι πιο ομαδικό από αυτό. Να σκύβεις πάνω σε τόσο σπουδαία κείμενα, να τα γεμίζεις με σημειώσεις που θα δώσουν αποχρώσεις στον χαρακτήρα σου, να τα μοιράζεσαι με τους συναδέλφους σου, και όλα αυτά να τα βλέπεις σιγά σιγά να ζωντανεύουν με ήχους, φώτα και κοστούμια. Το θέατρο σού υπενθυμίζει, ακόμα κι αν προσπαθείς να το ξεχάσεις, ότι πάντα θα έχεις την ανάγκη του άλλου».Μετάφραση: Mίνως Βολανάκης
Σκηνοθεσία – Δραματουργική επεξεργασία – Σκηνικά – Κοστούμια – Σχεδιασμός φωτισμού: Θανάσης Σαράντος
Επιστημονική σύμβουλος: Ευφημία Καρακάντζα
Μουσική σύνθεση-ηχοτοπία: Κωνσταντίνος Ευαγγελίδης
Επιμέλεια Kίνησης: Πλωτίνος Ηλιάδης
Βοηθοί σκηνοθέτη: Γιάννης Παναγόπουλος, Ασημίνα-Σοφία Χριστοπούλου
Βοηθός σκηνογράφος-ενδυματολόγος: Aθηνά Μποτωνάκη
Βοηθός φωτιστή-τεχνική επιμέλεια φωτισμού: Αλέξανδρος Πολιτάκης
Φωτογραφίες: Χρυσάνθη ΣπανούΤεχνικός ήχου-φωτισμού: Ερμόλαος Σκεπετάρης
Γραφείο τύπου: Ράνια Παπαδοπούλου, Blue Rosebud Productions AMKE
Οργάνωση παραγωγής: Κωνσταντίνος Τσιάκος
Παραγωγή: Ηθικόν ακμαιότατον ΑΜΚΕΙάκχου 16, Γκάζι